یادم تو را فراموش پسته جان!

و امسال هم مثل سه سال قبل :)))))

عیب یُخ... انقدر مشغله داشتیم این چند وقته. همین که کارای روزمره خودشو انجام میده، جای بسی خوشحالیه.

امسالمون پر از استرس و شلوغ پلوغیای کار و زندگی گذشت. حتی وقت نکردیم یه دل سیر بشینیم باهم اختلاط کنیم.

سال اول بام خودمون بودیم،

سال دوم هم همینطور البته با سی اچ من سال دومم رو 1 میاد.

سال سوم تفحص بودیم، مامان اینا نبودن، فقط یه شمع داشتیم :)))

سال چهارم وُرتا بودیم، بعد از عاشورا اومدیم

امسال هم روبروی سازمان با یه گل و مجسمه پرتره خودمون :))))

سال بعد امیدوارم بهار آیو به صحرا و در و دشت.

کفایت مذاکرات...